Interfejs mózg–komputer z AI pozwala komunikować się prawie 3 razy szybciej

Interfejs mózg–komputer z AI pozwala komunikować się prawie 3 razy szybciej

Inżynierowie z Rutgers University opracowali system ChatBCI-Assist, który wykorzystuje sztuczną inteligencję do przyspieszenia komunikacji za pomocą mózgu. Nie wymaga on operacji, a w testach z udziałem zdrowych osób okazał się nawet prawie trzykrotnie szybszy od rozwiązania porównawczego. Docelowo ma pomagać osobom z ciężkimi zaburzeniami ruchu i mowy, na przykład w zaawansowanym stwardnieniu zanikowym bocznym (ALS).

Jak działa system

Interfejsy mózg–komputer (BCI) tworzą kanał łączności między mózgiem a urządzeniem. W wersji nieinwazyjnej użytkownik nosi czepek z czujnikami, które mierzą aktywność elektryczną przez skórę głowy. ChatBCI-Assist nie odczytuje swobodnych myśli. Wykrywa wyłącznie to, na czym osoba celowo skupia uwagę wśród opcji widocznych na ekranie.

Na monitorze wyświetlana jest klawiatura oraz podpowiedzi słów i fraz. Jej wiersze i kolumny szybko migają. Gdy mignie ten, w którym znajduje się wybrany element, mózg generuje reakcję zwaną P300, pojawiającą się zwykle około 300 milisekund po bodźcu, na który zwracamy uwagę. Czujniki ją rejestrują, a komputer dopasowuje jej moment do migającego wiersza i kolumny, by ustalić, jaką literę, słowo lub frazę wybrano.

Takie spellery oparte na P300 istnieją od dziesięcioleci, ale bywają wolne, bo trzeba wybierać każdą literę osobno.

AI podpowiada sens, nie tylko słowa

Nowość polega na użyciu dużego modelu językowego, czyli tego samego typu AI, który stoi za czatbotami. Badacze dostroili istniejący model na przykładach komunikatów odpowiadających potrzebom osób z ALS. Na podstawie dotychczasowych wyborów i przebiegu rozmowy system proponuje gotowe sformułowania. Zamiast literować „I want water”, użytkownik może wybrać podpowiedź „Give me water”. Brzmi to inaczej, ale znaczy to samo, a komunikat powstaje szybciej i przy mniejszym wysiłku.

Użytkownik cały czas decyduje, czy przyjąć propozycję, czy dalej wybierać litery. Model działa lokalnie na komputerze, a nie w chmurze. Dzięki temu prywatne wiadomości, na przykład o zdrowiu czy potrzebach fizycznych, nie muszą trafiać do internetu, a urządzenie może działać bez stabilnego połączenia.

W teście kopiowania zdań system był prawie dwa razy szybszy niż bardziej konwencjonalne rozwiązanie oparte na słowniku. W teście przekazywania samego znaczenia, gdzie AI mogła proponować krótsze lub inaczej sformułowane frazy, wynik sięgnął prawie trzykrotności tempa punktu odniesienia. Uczestnicy zgłaszali też mniejsze obciążenie i uznali tryb oparty na intencji za łatwiejszy.

Co dalej i co to znaczy dla Polski

Na razie system sprawdzano tylko na zdrowych ochotnikach. Badania kliniczne z udziałem chorych na ALS są dopiero planowane we współpracy z lekarzem z Rutgers Robert Wood Johnson Medical School. Autorzy chcą m.in. sprawdzić, jak uczynić urządzenie bardziej praktycznym i wygodnym.

Główna autorka badania, prof. Laleh Najafizadeh, tłumaczy potrzebę takich rozwiązań tak: „Tradycyjnie osoby te korzystają z urządzeń śledzących wzrok, które mogą stać się trudne w użyciu, jeśli utracą wiarygodną kontrolę nad oczami”.

Dla polskich pacjentów to na razie zapowiedź, nie gotowe rozwiązanie. Nic w opisie nie wskazuje, by system był dostępny poza laboratorium, a do tego potrzebne byłyby badania kliniczne i procedury dopuszczenia do użytku. Warto jednak śledzić ten kierunek: lokalne działanie modelu językowego jest istotne także z perspektywy ochrony danych wrażliwych o zdrowiu, a komunikacja oparta na intencji może w przyszłości uzupełnić obecnie stosowane urządzenia sterowane wzrokiem. Wyniki opublikowano w czasopiśmie IEEE Transactions on Biomedical Engineering.

Źródło: Tech Xplore – „Noninvasive brain interface uses AI suggestions to convey messages nearly three times faster”

benkanejohns.com bankujec.pl https://nopix.pl/prywatna-opieka-medyczna-dla-seniorow-kiedy-warto-zdecydowac-sie-na-luxmed/